Eda
@yzneda
Gerçek şu ki, insanlardan pek hoşlanmam!
Bu olağanüstü, bu öldürücü gerginlikte yaşamanın en doğru yol olduğunu anlamak istemeyiz de, gevşetmeye yelteniriz bu gerginliği, düşüncesiz bir hayvan gibi çırpınır, kurtarırız kendimizi ( Oysa hayvanlar gibi severiz de düşüncesizliği.) ama sözde kurtarırız; kudurmuş, yolunu şaşırmış elektrik akımları içimize boşalır, sarsılır, yanarız oysa.
Duygularımı, gücümü böylesine harcıyorum da yine ölmüyorum!
Kalbimin bütün köşe başlarını sen işgal etmişken katlanamayacağım bir şey yok.
Oysa ben bütün vaktimi, bütün vaktimden daha çoğunu, yeryüzünün bütün vakitlerini sana ayırmak istiyorum seni düşünmek, seni yaşamak için.
Hep şöyle düşünmüşümdür: Hayatımızın zaten bulanık olan sularının daha da karışmasına neden olacak şeylere niçin başvuralım ki?