Ne de olsa kültür, hiçbir alışkanlığından vazgeçmeyip bütün davranışları nesilden nesile aktararak biriktiren ve böylece dünyayı yavaş yavaş çöpe eve çeviren bir takım saplantılı manyakların işiydi.
Akıl sağlığı yerinde olanlara, gördükleri hiç bir bok çağrıştırmıyordu. Onlar sadece gördüklerine inanıyordu.Gördükleri neyse hayatları da oydu.Neyse o.
Dünya üzerinde taşıdığı nefretin ne kadar yoğun olduğunu çok kısa bir sürede bana hatırlatmıştı. Zemini toprak değil öfkeydi.Ve ben sadece üzerinde yürümüştüm.