Şu Türkiye'nin ruhu için yapacak ne kadar çok işim varAlıntı
Günlük sıkıntı ve öfkelerle geçiyor hayat. Otomobilin tamiri, para hesabı, neden yazdıklarımı anlamıyorlar, neden çevrede kimse yok vs. Belki de anlaşılacak,önemsenecek bir şey yazmadım, yapmadım. Sadece yazı hayatı denilen çamura bulaştım, yeni öfkeler edindim o kadar. Beni akıl yazarı bulanlar var, öyle olsaydım hep yazacak hir şeyler bulurdum.
Oyunları seyrediyorum, kitaplara göz atıyorum - bizim yazarların kitapları. Öyle şeyler yapabilirim gibi geliyor. Biraz düşün, bir konu - karakterler filan. Böylesi içimden gelmiyor. Sıradan biri olarak yazarlığı sürdürmek mümkün, istemiyorum. Şu Türkiye'nin ruhu için yapacak ne kadar çok işim var. Eski yazı öğrenmek bile var.
