Ey gönlümün harap olmuş şehri
Sana ne çok baharlar vaat etmişti ömrüm
Meğer her çiçek bir vedanın habercisiymiş
Her tebessüm bir ayrılığın ilk hükmüymüş
Uslanmaz bir yürek taşıdığıma dair
yaygın bir kanaat dolaşır aynalarda
Oysa Rüveyda
baştanbaşa ben
kevser akan , gül kokan bir kalbin filiziyim …
Nurullah Genç
Kim ister parlamasın ayak ucunda bir mum
Bir kelebek ağlasın her yerinden
Nasıl da susuyoruz dokunarak acıya
Suyun kalbinde ateş , ateşin kalbinde ben
Nurullah Genç
Bazen de bana gülümse sevdiğim
Bakarsın kanadı kırılan kuşlar
Uçmaya başlar yeniden
Kayan yıldızların çığlığı düşmez
Gün ortasında ruhumun üzerine
Bakarsın ki çiçekler
Aramızda yükselen kayaların üzerinde
Birer birer açıyorlar yeniden
Bakarsın yolunu kaybeden yolcu
Son durağına yürüyor hasretinin
Bu kadar mı zordu
Bir mum alevine dokunmak
Ve sevmek ıstırabımı
Bir dalın çürüyen yaprağı mıydı hayat
Güneşi arayan gölge kimindi
Bağışla ,
İncinen bahar
Yanan mektuplar benimse …
Nurullah Genç