Veyl olsun dedi küçük çocuk
yağarken üstümüze bombalar,
saplanırken küçücük bedenlerimize şarapnel parçaları,
boğazımızdan geçmezken bir lokma ekmek,
Kadınlar gibi evlerinde oturan,
dilsizler gibi sussan, erkeklere veyl olsun
Sonra başka bir çocuk girdi cümleye
Ey Beşşar dedi sesinin bütün gücüyle
O küçük kalbi patlayacak gibiydi
Allah seni kahretsin eyyy Beşşar
ölümü arayasında bulamayasın Ey Beşşar
Küçücük bir yürek nasıl da kurabiliyordu bu cümleleri
Hiç beddua eden çocuk görmemiştim daha önce
Yada yüreği bu kadar yanan bir çocuk...
Sonra Bir Annenin ağıdı yankılandı gökyüzünde
Neredeyse yıldızlar dökülecekti o kalpleri sarsan çığlıktan
Az önce düşen bombalar evladını canparesini enkazlar altında bırakmıştı
Zaten açtı evladı,
zaten susuzluktan çatlamıştı dudakları,
bu kadarı fazlaydı,
Yüreği dayanamamış bir nara atmıştı
Yıldızlar intihar ediyordu Doğu Guta semalarında
Sanki bombalar çocuklara değil de Yıldızlara atılıyordu
Sonra bir baba kimyasal gazla
Yavaş yavaş