Rasûlullah ﷺ şöyle buyurdu:
“Bir kimsenin din kardeşini üç gün üç geceden fazla terk edip onunla küs durması helâl değildir. Karşı karşıya geldiklerinde biri bir tarafa, öteki öbür tarafa döner. Onların en hayırlısı önce selâm verendir.” (Buhârî, Edeb 62)
Öyle ya, aziz Üstad! Asr-ı saadette değilsek, müştakıyız. Bu bize kâfi. Hazret-i Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm'ın bize bıraktığı muazzam bir mu'cizesi bugün elimizde değil mi? O kitab bize, muhtaç ve müştak bulunduğumuz saadeti va'detmiyor mu? Ona hâlisane sarıldığımız zaman, muhtaç bulunduğumuz zevk-i manevîyi bize vermiyor mu?