Bu kitabı zor zamanlar geçirirken tekrar tekrar okuyacağımı hissettim. Çok farklı konulara çok farklı açılardan bakmamı teşvik ederken bir yandan da insanlar olarak ne kadar aynı olduğumuzu fark ettirdi bana. Yani, inanılmaz derecede farklıyız ama bir o kadar da aynıyız. Özellikle hissettiğimiz duygular açısından böyle. Kitabın ilk kısımlarında bununla ilgili negatif duygularımızı yaşarken ne kadar yalnız ne kadar farklı -diğer hiçbir insan bu duyguyu anlayamazmış gibi- hissettiğimizi ama bunun tabii ki doğru olmadığını anlatan bir bölüm var. Beni çok etkiledi bu bölüm gerçekten. Bu okul yılında benim de böyle hissettiğim bir dönem olmuştu. Keşke o zaman elime geçseymiş bu kitap da okusaymışım. Yazar başta diyor, bu kitabı insanlara bir çözüm olmaktan ziyade onları anlayan birileri olduğunu bilmeleri için, yalnız olmadıklarını görmeleri için yazdığını söylüyor. Bence amacına ulaşmış:)