şimdi gözlerinde inzivaya çekilsem
tutarsız ve delişmen bir heceye dönüşür başucumda yalnızlık
yine de seni ona değişmem
Şimdi bir kibrit çaksam
bu karanlık ateşe puta bir İbrahim bir gül bahçesi kadar uzak
keyfekeder bir yanılgı kadar sarı ve ıssız
onun kadar kurak
Şimdi elimi cebime atsam
hiçbir nazarı dikkati celbetmez
çünkü biraz mahcubum verdiğim paraya yüz kıvırdığından beri dilenci
çünkü kalbimi bir cam fanusun içinde saklıyorum
ne vakit kırılırsa cam
işte orada yanılırım orada sona erer serencam
ben ki ne yaptım suretleri eskitmekten
ve düşleri aksatmaktan başka
itibarını sarstım eşrefi mahlukatın
ucuz bir müsveddeyim göğün nazarında
yıkıldıkça yeni baştan tanıdım
bir zamanlar sığındığım mürekkebi
ne denli uzatsam kollarımı dünyaya
biliyorum tevekkeli