Mevcut durumda kendimizi hep yanlış anlıyor,başka insanlarıyla nadiren anlayabiliyorduk. Deneyim denilen şeyin ahlaki bir değeri yoktu. Deneyim, insanların yanlışlarına verdikleri isimdi. Ahlakçılar kural olarak,deneyimi bir tür uyarı biçim olarak görmüş,karakterin şekillenmesinde etik açıdan faydalı olduğunu öne sürmüş ve onun bize neyi yapıp meyi yapmayacağımızı gösteren bir şey olarak yüceltmişlerdi. Fakat deneyimin harekete geçirme gibi bir gücü yoktur. Rolü neredeyse vicdanınki kadar azdır. Deneyimin bize gösterdiği tek şey şudur; geçmişimiz neyse geleceğimiz de o olacaktır ve geçmişte tiksinerek işlediğimiz günahları gelecekte defalarca , hem de mutluluk duyarak işleyeceğiz.
Her zaman ne kötü bir sözdür! Duyunca tüylerim diken diken olur. Kadınlar bu kelimeyi kullanmaya bayılır. Yaşadıkları her aşkı sonsuza dek sürdürmeye çalışarak mahvederler. Kelime olarak da anlamsızdır. Gelip geçici bir hevesle ebedi bir tutku arasındaki tek fark hevesin biraz daha uzun sürmesidir.
Sadık olanlar aşkın yalnızca sıradan yönlerini bilir;aşkın trajedilerini bilenler ise sadakatsizlerdir.
Gülmek bir dostluğu başlatmak için fena bir yol değildir ama bir dostluğu sona erdirmenin de kesinlikle en iyi yoludur.
