"Hasarı görmezden gelemem. Kasırganın güzergahını adım adım izlemek zorundayım çünkü tam olarak ne zaman nereyi vuracağını bilirsem canım daha az yanar. En azından beynim buna ikna olmuş durumda."
"Ama hikaye anlatıcılarının kaderidir bu. Biz groteskin eşik noktalarıyız. Diğer herkes karanlıkla, karanlığın bütün şiddetiyle yüzleşemediği için gözlerini kapatırken "Şuna bakın!" diyenleriz. Başkalarının idrak dahi edemediğini biz dile getiririz. Düşünülemeyene isim veririz."
"Elimde değil. Dünyanın hakkımda neler dediğini bilmeye ihtiyacım var. Dijital âlemde algılandığı haliyle benliğimin hatlarını çıkarmam lazım çünkü hasarın boyutlarını bilirsem ne kadar endişelenmem gerektiğini de bilirim en azından."