Kitapta çeşitli başlıklarla, konu çeşitliliği sağlanarak eğitim alanındaki hemen hemen her konuya dair fikir açıklanmış. Ülkemizdeki basar başarısızlık öyküleri (ki basarisizliklarin yegane sebebi olarak sistem gösteriliyor hiç başarı örneği yok gibi) sonrası hep siyasi, politik söylemlerin eğitime vurduğu darbeler. Yazar bu konunun ötesine geçememiş. Zaten bu bakış açısını kitabın başlığından anlıyoruz. Velhasıl bir öğretmen olarak okurken boğuldum daraldim ümidim tükendi. Kitap beni umutsuz yollara saldı. Oysaki eğitime dair siyasi politik engellere takılıp kalmayan ne güzellikler yaşayan ve yaşatan öğretmenler var başarı öyküleri var. Eğitim adına böyle karamsar bir kitabı okumamis olmayı isterdm. Ancak en sondaki bölümu çok beğendim. Tavsiye edermiyim hayır. Ziya Selçuk un kitabını alın okuyun okutun bu tarz kitaplara gerek yok çünkü eğitim adına kattığı hicbirsey yok. Ayrıca yazarın kendi içinde ciddi anlamda çelişkili olduğu kitabına o kadar çok yansımış ki okuru rahatsiz eden bir diğer hususta bu.