Zehra Abbak
@zehraabbak
Şu anda okuduğu kitap
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Dil, kalbe tercümândır. Bâzan doğru ve bâzan da yalancı olur. Allahu Teâlâ'nın nazargâhı, dil'in tercümânı olduğu kalb'dir. Tevhîd'in kökü ve kaynağı da bu kalb'dir.
Manaları değiştirilen ilimler, tevhîd
Tevhîd, (...) vasıta ve sebeplere yönelmiyecek şekilde her şeyi Allahu Teâlâ'dan bilmektir. Ehl-i tevhîd hayrı da şerri de ancak Allahu Teâlâ'dan bilir. Bu öyle yüce bir makaamdır ki, bunun meyvelerinden birisi de "tevekkül"dür. Bunun netîcelerinden birisi de insânlardan şikâyette bulunmamak, onlara kızmamak ve her işde Allahu Teâlâ'ya teslîm olup hükmüne rıza göstermektir.
Tevhîd, iç içe iki perdesi olan kıymetli bir cevherdir. İnsânlar özü tamâmen unuttular da dışındaki kabuğa ve kabuğu korumağa tevhid ismini verdiler. Birincisi yâni dış kabuk veyâ perde: Dil ile LÂ İLÂHE İLLÂ'LLAH demektir ki buna, Hıristiyanların tasrih ettikleri teslîsi bozan tevhîd adı verilir. Fakat bu tevhîd, içi dışına uymayan münâfıkdan da duyulabilir. İkinci perde: Dil'in söylediği bu tevhîd'i kalbin inkâr etmemesi, belki bunu, inanıp tasdîk etmesidir. Bu ise avâm tabakasının tevhîdidir. İşte kelamcılar, tevhîd cevherinin bu iç kabuğunu bid'adcilerin karıştırmasından koruyabilirler. Üçüncüsü ki özdür, vâsıta ve sebeblere iltifâttan insânı alıkoyacak şekilde her şeyi Allahu Teâlâ'dan bilmek ve ibâdetini yalnız ona tahsîs edip başkasına kulluk etmemektir. Hevâ ve hevesinin ardından sürüklenenler nefislerini ma'bûd tanıdıklarından bu tevhîd dışında kalırlar. Nitekim Allahu Teâlâ bu gibiler hakkında "Nefislerini ilâh tanıyanları görür müsün? (45 Câsiye: 23)" buyurmuştur. Peygamber efendimiz de bu gibiler hakkında "Yeryüzünde tapılan tanrılardan, Allahu Teâlâ'nın en çok buğz ettiği hevâ-i nefs'dir." buyurmuştur.
Gerçek şu ki: İyi düşünen kimse, put'a tapan kişinin de hevâ-i nefsine tapmış olduğunu anlar. Çünkü gönül ata dînine meyleder işte o kişi de nefsinin meyline uymuş olur. Zâten "hevâ" kelimesinin bir manası da, nefsin alışkın olduğu şeylere doğru eğilmesidir. İnsanlara kızmak ve
"Son zamanlarda insanlara karşı, özellikle de bugün prense, Sofya Vasilyevna'ya, Missi'ye ve Korney'e karşı hissettiği tiksinmenin kendi kendisinden tiksinme olduğunu birden anladı."
