“Şu malum klişeyi bilirsin,” dedi. “Issız bir adaya düşüyorsun. Yanına yalnızca beş kitap alabilirsin. Hangilerini seçerdin? Bir gün buna ciddi ciddi mecbur kalacağım hiç aklıma gelmezdi.”
-Hakim (Babi)
“Ne kadar sessiz.” diye soludu Leyla. Minicik koyunlar, atlar görüyor ama melemelerini, kişnemelerini duyamıyordu.
“Burada en çok aklımda kalan da bu,” dedi Babi. “Bu sessizlik. Bu huzur. Bunu sizlerin de tatmanızı istedim. Ama aynı zaman da, ülkenizin mirasını görmenizi, zengin tarihini öğrenmenizi istedim, çocuklar. Bakın, bazı şeyleri ben size öğretebilirim. Bazılarını kitaplardan öğrenirsiniz. Ama bazı şeyler vardır ki, mutlaka görmeniz ve hissetmeniz gerekir.”
-Babi (Hakim) / Kırmızı Şehir
“Bazı günler,” dedi kadın boğuk bir sesle, “holdeki saatin tik taklarını dinliyorum. Ve beni bekleyen bütün o saniyeleri, dakikaları, saatleri, günleri, haftaları, ayları, yılları düşünüyorum. Onlarsız geçecek olan onca zamanı...”
-Fariba