Her şey, herkesin gözü önünde kaybolup gider. Zamanla hayat boşalır, hülyalar tavsar, her şey sıradanlaşır. Hiçbir şey hayatın sıradanlığı kadar acı vermez insana. Çaresizlik, en "resmi” duygumuzdur. Çünkü, "Devlet" desteklidir. Bütün çaresizliklerimizi devlete borçlanırız.
... ya da erken atıldıkları hayatta verdikleri mücadeleyle edinirler bu ifadeyi. Bir daha da kimse silemez yüzlerinden. Hayatta kalmanın zalim sırrını çözmüş olmanın güveniyle davranırlar, mangal yüreklidirler, kızdılar mi erkek gibi küfrederler, ellerinde avuçlarındakini kimseye kaptıracak göz yoktur onlarda, haklarını kimseye yedirmemeye yeminlidirler, onlar neler görmüş geçirmiştir! Beceriklidirler, dayanıklıdırlar, her durumda ayakta kalabilecek şekilde dünyayla başetmenin pratik yollarını öğrenmişlerdir.Dobra konuşmakla övünürler; dünyanın kıran kırana bir yer olduğunu,bu dünyanın böyle gelip böyle gittiğini, büyük balığın küçük balığı yuttuğunu, kurunun yanında yaşın da yandığını, ezilmemek için ezmek gerektiğini bir biçimde öğrenmişlerdir ve artık bütün davranışları buna göredir. //