Yat uyu, en iyisi! Uykudan iyisi yok bu dünyada. Sahi öyle be! Tevekkeli değil bebekler uyumaya başlar doğar doğmaz. Bu da tuhaf. İnsan düşündü mü, her şey tuhaf bu dünyada.
Ölüm ne anlam taşıyordu ona göre, Allah bilir. Belki de hiç düşünmüyordu bunun ne demek olduğunu. İyi bir yemekten sonra ölüm aklından geçecek olursa, işini bilen her denizci gibi, yukarının buyruğuyla güverteye fırlamak ve orada bir işe koşulmak kabilinden bir şey gibi görüyordu herhalde bunu. Hangi işe çağırıldığını ne bilsin insan, yukarı çıkınca öğrenir ne olduğunu.
Ama kafamızdaki insan kavramı öyle soylu ve pırıl pırıl, öyle yüce ve öyle şanlıdır ki, onda bir yüzkarası görür görmez, hepiniz en süslü örtülerimizi hemen üstüne atıp saklamalıyız bu lekeyi. Tüm ahlak yıkıntılarına karşın, içimizin derinlerinde duyduğumuz tertemiz insanlık, olduğu gibi kalır ve yiğitliğini yitiren bir adamın çıplaklığı karşısında, insanlığımızın yüreği kan ağlar.