içerisinde cinayet işlenen eve tesadüfen gelen bir misafiri anlatıyor. heyecan vericiydi. 
Agatha Christie 'nin okuduğum kitapları arasında 
Beklenmeyen Misafir in yeri apayrı olacak. son sayfaya kadar dolu, heyecanlı bir kurguydu. tebrik ediyor, şapkamı çıkarıyorum romanı karşısında. <3
Agatha Christie 'nin okuduğum kitapları arasında Beklenmeyen Misafir in yeri apayrı olacak. son sayfaya kadar dolu, heyecanlı bir kurguydu. tebrik ediyor, şapkamı çıkarıyorum romanı karşısında. <3
Reklam
kadınların yaşadıkları zorlukları, bunalımları anlatması bakımından iyi bir kitap fakat edebi değer açısından aynı şeyi söyleyemeyeceğim. istatistik verilerek roman mı yazılır, diye sorguladım pek çok yerde.
bir de giriş bölümü kitabı merak etmemi sağladı ve iştahla çevirdim sayfaları. diğer bölümleri geçip nihayetinde kitabı bitirdiğimde ise girişte okuduklarımı doğru düzgün sonuca bağlamadığını gördüm yazarın. yani kurban olduğum, madem bundan bahsetmeyeceksin ayrıntılarıyla, neden bütün konu buymuş gibi davranıyorsun?
büyük ihtimalle yazarın amacı dikkat çekmek ve ilgiyi bir anda kadınların çektikleri zorluklara yöneltmekti ama dediğim gibi edebi yönünü çok zayıflatmıştı bu. sosyal sorumluluk projesi için yapılan ve kaliteli olamayan işler gibi hissettiriyor.
kısaca beğenemedim. bu kadardı, teşekkürler. :)
daha uzunu gelene kadar en uzunu:
Talebesi Platon tarafından idamından sonra kaleme alınmış. Benim okuduğum baskı Say Yayınlarına ait ve içerisinde Ahmet Cevizci tarafından hazırlanmış 2 bölüm daha var Savunma’dan başka. Bu
bir tanecik hayata bir sürü hayat sığdırmak. sürüsüne bereket!İkinci Şans
hayatta ya ikinci şansımız olsaydı? hatta milyon defa da olsa kararlarımızı değiştirebilme ihtimalimiz... nora'ya böyle bir şans veriliyor. peki nora bu kararlardan hangisiyle mutlu olacak?
felsefi bir alt metinle yazılmaya çalışılmış, belli bir noktada başarılı olduğu da söylenebilir, hatta akıp gidiyor ancak goodreads'te yılın kitabı seçilecek denli de güzide değildi kabul etmeliyim.
zamanın geçiciliği.Zaman
zaman geçiyor. sen ölüyorsun her gün, azar azar. bilincinde olduğun söylenemez. mutlu ve umutlu kılıyor seni bu kahrolası bilinçsizlik. fakat umut tatlı şeydir, vazgeçmek zordur, yok olursa kimsesiz hissettirir insana. kimsesizlik ki, kimselere yakışmaz. ve ölümün hatırası çok sefer en çok unutulandır. öleceğini bilen yegâne varlıkken ölümün ensesindeki nefesine en çok kayıtsız kalan da insandır. ensende derin soluğunu hırsla aldığını, dudağını dudağına yapıştırdığını ve azmış bir hevesten yapılma nefesini gırtlağına sunduğunu idrak ettiğinde eyleme geçmediklerinin faili olduklarından çok daha acı bir pişmanlıkla göğsünü dağladığını ve parçaladığını görmeyeceksin belki, fakat hissedeceksin.
drogo'nun tüm bunları yaşadığına yemin edebilirim ama kanıtlayamam.
Reklam