kitap okumak bana nefes aldığımı hissettiren bir aktivite. bu kitapta ise kendimi ormanda geziyormuş gibi hissettim. farkındalığın ve dönüşümün verdiği huzur diyebiliriz belki de. kişilik gelişimimizin ailesel kökenlerine ve çocukluğa yansıyan katmanlarına inmek, anne rolünü daha yakından tanımak ve tüm bunlara jung’un dünyasından bakmak gerçekten oldukça ilgi çekiciydi. bu süreçte farkındalık kazandım ve kitapları okumayı daha da çok sevdim.
yavaş ve özümseyerek okumayı tercih ettim. çünkü gerçekten ilmek ilmek kalbime işlenmesi gerekiyordu. başardığımı düşünüyorum. bazı sayfaları geride bıraktıkça, insan kendini kendi parmaklıklarından çıkarmış gibi hissedebiliyor. kapalı bir kutunun içinden çıkıp dünyanın havasını solumak gibi… öyle ferahlık veren bir his. bunu da oldukça Carl Gustav JungKişiliğin Gelişimi sevdim.