... siyah kravat takmış olduğumu görünce pek şaştı: "Yasın mı var?" diye sordu. "Annem öldü de," dedim ofla. Ne zaman öldüğünü sordu. "Dün," diye cevap verdim. Hafifçe irkildi ama, bir şey söylemedi.
"Paris’te ölüler üç, bazen
dört gün gömülmeden durur. Burada ise vakit yoktur, insan
daha ölüm düşüncesine alışmadan cenaze arabasının peşine
takılmak zorunda kalır."