Bu kitap bana istediğim her şeyi verdi.
Aşk verdi, aksiyon verdi, sadık bir erkek karakter istedim, onu da verdi; özellikle güçlü bir kadın karakter istedim, onu da aldım!
Konusundan kısaca bahsedeyim:
(Bu kitabın konusunu bilmeden başlarsanız ilk 150 sayfadan hiçbir şey anlamazsınız.)
Şimdi, bir krallığımız var: Blunder Krallığı. Bu krallıkta insanlar sihri büyülü kartlarla kullanıyorlar. Fakat dikkat edin, sihri fazla kullanırsanız zehirlenirsiniz. Her sihrin bir bedeli var.
Bu dünyada bazı çocuklar küçükken ateşli bir enfeksiyon geçiriyor ve bu enfeksiyon onları sihirli yapıyor. Ancak kral, sihiri olan çocukları hastalıklı ve tehlikeli gördüğü için öldürtüyor, maalesef.
Ana kız karakterimiz Elspeth Spindle da bu hastalığa yakalanıyor. Ve bunu saklamak zorunda çünkü babası kralın şövalyesi! Elspeth, enfeksiyon geçirdiğini herkesten gizlemek zorunda; aksi halde hem ailesi hem de kendisi idam edilecek.
Elspeth’in kafasında ona seslenen gizemli bir varlık bulunuyor; bu ses ona zaman zaman yardımcı oluyor ancak aynı zamanda korkutucu bir etkiye de sahip.
Konumuz böyle.
Elspeth bence gayet akıllı ve güçlü bir kızdı. Erkek karakter tam bir green flag’tı!
Yazarın dili kesinlikle akıcıydı; boş betimlemeler yoktu, kitap su gibi aktı. Fakat okurken başım çok ağrıdı çünkü sürekli yeni bilgiler öğreniyorduk ve bazen anlamakta zorlandım. Bazı paragrafları iki defa okumak zorunda kaldım. Bu yüzden karakterlerin isimlerini ve olayları aklımda tutmakta zorlandım, ama şu an hepsi ezberimde.
Hikâyenin karanlık havası ise beni en çok etkileyen kısımdı. Elspeth'le birlikte heyecanlandım, onunla üzüldüm… Yani kurgunun içine gerçekten çok güzel girdim.
Sadece bazı bölümler biraz uzundu; onun dışında beğenmediğim hiçbir şey olmadı.
Gerçekten güzeldi. Fantastik severlerin çok
Reklam
İlk başlarda, ilk 300 sayfada sıkıldım ama diğer sayfalar su gibi aktı.
İlk kitapta daha çok sıkılmıştım. Johnny'nin yaralı hâlini okumak ve zavallı Shane'in yaşadıklarını okumak (yemin ederim her okuduğumda ağladım, özellikle Joey... seni seviyorum) artık sıkmıştı beni.
Ama bu kitap, iliklerime kadar o liseli gençleri bana hissettirdi. Tam bir yaz kitabıydı, bayıldım bu kitaba.
Ve Johnny... En çok o merhametini seviyorum.
Johnny'nin anne babası, siz Allah’ın bir lütfusunuz ve gerçek olamayacak kadar iyisiniz. Sizi çook sevdim.
"Joey kendi evladım olsa o kadar severdim. Gerçekten, içindeki o yaralı çocuğu o kadar iyi hissettim ki...
Aslında Joey’nin kitabını okumak istiyorum ama bir yandan da mola vermek istiyorum çünkü punto küçük ve sayfa çok, beni bunalıyor.
Ama kesinlikle: bu kitabı ilk kitaptan daha çok sevdim. Seni seviyorum Tommen Erkekleri Serisi!
Hayatı boyunca zorbalık görmüş, kısa, utangaç, küçük, tatlı kızımız Shannon
Ve
Girmediği delik kalmamış, devasa kaslı, yakışıklı, okulun popüler, zengin bebeği Johnny.
Johnny daha 17 yaşında, Shannon ise 16'sına yeni girdi.
Çoooooooooooooooooooooooook cringe olduğum bir sahne var, o da bizim kızın sandalyeye oturamamasıydı. Kitabı kapatıp 10 dakika kitabın kapağıyla bakıştım.
Onun dışında babasıyla olan sahneleri okumak benim için işkenceydi. O kadar rahatsız oldum ki kafayı yedim resmen. Annesine tek kelime etmek istemiyorum ya… Sen bu kafadan devam abla.
Kitap çok uzundu ve puntosu küçüktü.
Çok uzundu bu kadar uzun olmasına gerçekten gerek yoktu ya. Saçma bir uzunluk söz konusu kitapta. Sürekli birbirini tekrarlayan cümleler sıkıldım gerçekten.
Ama yazım dili güzeldi, kendini okuttu.
Onların birbirlerine yavaş yavaş âşık olmalarını okumak güzeldi.
Ama kitapta çok rahatsız olduğum konular var tabii.
Bunlardan biri, küçücük çocukların sürekli malum muhabbeti yapmaları.
Johnny’nin sürekli özel bölgesinden bahsetmesi.
Sürekli özel bölgesinden ve shan'nın vücudundan falan bahsediyor. Sayfaları koparmak istedim.
ENNNN RAHATSIZ OLDUĞUM durum ise Johnny’nin, Shannon’un özelini Gibbsie’ye anlatmasıydı. (Afedersin de Johnny, kaç yıllık hayatımda senin kadar genişini görmedim yani.)
Kızların –özellikle beyinsiz Bella’nın– hayatını erkekler üzerine kurması… Siz malsınız kızlar, beyin yok sizde. Özellikle milletin kucağında seksek oynayan Bella… Kafayı yersin ya. Yazar niye kadınları böyle yazmış abi? Kızın bir duruşu bile yok, tek amacı var, o da malum iş. Şaka gibi gerçekten.
Ablacım, götünüz boktan kalkmamış, ne yapıyorsunuz siz ya?
Kitapta çok fazla iç düşünme vardı. Bu yüzden aşırı uzundu maalesef. 500 sayfa bu kitaba yetermiş, fazla uzatılmış bir kitap olmuş.
Ya bu
