Vücudumun ruhumu geride bırakarak büyümesi beni şaşırtıyor. Hiç zaman kaybetmeden kadınsı bir hâle bürünmesini oturup izlemekten başka bir şey yapamam. Bu öyle üzücü ki! Sanıyorum artık pes edip zamanla bir yetişkine dönüşeceğimi kabullenmem gerekiyor. Ah, ama ben hep oyuncak bebeklerinki gibi bir bedene sahip olarak kalmak istiyorum...
okudukça daha da derinleşti. başta okurken ne kadar garip bir kız diyordum kapatırken de aynı benim gibi diyerek kapadım.
ergenliği, genç kızlığı yazabilecek en güzel şekilde yazmış osamu dazai. gerçekten saygı duydum.
okuduğum ilk japon klasiğiydi ama kesinlikle devamı da gelecek.