Reklam
İnsan, ardında tek bir iz bile, bir kağıt parçasına karalanmış tek bir adsız sözcük bile bırakamadıktan sonra, geleceğe nasıl seslenebilirdi?
Sayfa 37
Vücudumun ruhumu geride bırakarak büyümesi beni şaşırtıyor. Hiç zaman kaybetmeden kadınsı bir hâle bürünmesini oturup izlemekten başka bir şey yapamam. Bu öyle üzücü ki! Sanıyorum artık pes edip zamanla bir yetişkine dönüşeceğimi kabullenmem gerekiyor. Ah, ama ben hep oyuncak bebeklerinki gibi bir bedene sahip olarak kalmak istiyorum...
Sayfa 76
