Tulpar
@zenginuyak
Çok hevesle aldığım bu kitap her ne kadar duru bir dille yazılmış olmasına rağmen, yaklaşık ilk 200 sayfasına kadar pek akıcı gelmedi. Okurken çok uyukladım. Bu manada beni oldukça zorladı. İçerik bakımından ise zengin bir içeriğe sahip, olayın yaşandığı coğrafya her seferinde ayrıntıyla anlatılıyor, daha da yetersiz kalmasın diyerek en son sayfaya küçük bir harita da koyulmuş. 3. bir gözle askerleri izliyor hissettim yer yer. Bazı kayıplarda ise boğazımın düğümlendiği ve çok dolduğum yerler oldu ancak başta belirttiğim gibi, ilk sayfalar pek akıcı değil. Bu durum Mehmet Niyazi'nin sadık okuyucuları bakımından pek geçerli olmaz ancak ilk defa okuyacak birisi de muhtemelen benimle aynı şeyleri yaşayacaktır.
Reklam
Yazarın genç olmasına rağmen Türkçesi oldukça rahat ve akıcı. Yazma aşamasında oldukça özenerek iş çıkarmış, yazım tecrübesi büyük yazarlara göre daha az olduğu için yorulduğu yerler dikkatli bir okuyucunun gözünden de kaçmıyor :) Arka yüzde Atsız Bey'den etkilenildiği yazıyor ama Ahmet Haldun Terzioğlu'na daha yakın hissettim. Aslında şu kısmı ayrıntılı anlatsa daha güzel olurmuş dediğim birkaç yer var ama buna rağmen hikaye kitabın sonuna kadar dengeli ilerlemiş. Kitabın başındaki tempo ne ise sonuna kadar aynı tempo devam ediyor. Kitabın sonlarına doğru yazarın daha şevkle yazdığını hissettim, sonlara doğru anlatım şekli daha hisli ve daha samimi geldi ve işin doğrusu bazı yerlerde göğsüme bir ağırlığın çöktüğü, boğazımın düğümlendiği yerler de oldu. O sayfaları dönüp dönüp tekrar okudum. Sonlara doğru giderek mükemmelleşiyor. Öyle ki, şu an spoiler vermemek için parmaklarıma zor hakim oluyorum :) Çıkarılacak güzel dersler de var. Orta Asyadaki zamanlarımız hakkında yazılan romanlardan hoşlanıyorsanız bu kitabın kütüphanenizde bulunmasında fayda var.
