m
@zeowieg
16 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
"insan hiçbir şeye alışmamalı, Eduard. bana baksana, tam da güneşin keyfini yaşamaya başlamıştım yeniden; dağlara bakmaya, yaşamın sorunlarına bile alışacak gibiydim. yaşamın anlamsızlığının bile kendi suçum olduğunu kabullenmek üzereydim."
"parmaklıklı pencerenin ötesinde gökyüzü yıldız doluydu, henüz hilal biçiminde olan ay da dağların gerisinden yükselmekteydi. şairler dolunayı severler, hakkında binlerce şiir yazılmıştır; oysa veronika en çok yeniayı severdi, çünkü daha gelişecek, büyüyecek, kendi yüzeyini tümüyle ışığa boğacak zaman olurdu, kaçınılmaz yok oluşundan önce."
hemşirenin biri ona sordu "nasıl olduğunuzu bilmek ister misiniz?"
veronika "nasıl olduğumu zaten biliyorum." dedi. ve gövdemde sizin gördüğünüz değişikliklerle hiçbir alakası yok olanların. olan her şey ruhumda oluyor."
