Zweig’ın kalemi yine beni şaşırttı, yine gözlerim dolarken ağzım açık kaldım kitabın sonunda. Aşırı akıcı ve müthiş betimlemeleri bir arada görmek yazarını görmesem bu Stefan Zweig’ın olmalıdır dedirtiyor bana. 3 hikayenin 3ü de nadide ve güzeldi. Özellikle Virata’nın hikayesi erdemin 4 köşesini, onun hayatını, düşüncelerini okumak ayrı bir düşün seline götürdü beni.
Yakup ve Rahel’in hikayesi de Rahel’in tanrıya kendi hikayesini anlatıp merhamet dilemesi de çok güzel betimlenmişti
Ve Üçüncü güvercin hala barışa ulaşamayan onu yakalayamayan üçüncü güvercin umalım ki bir gün konabilsin ve dinlenebilsin barış içinde ve huzurun koynunda