zehra
@zerades
"topraktan toprağa bir akış hayat"
Alıntılamadığım, tırnak içine almadığım iletiler şahsıma aittir.
6/10
2024 11. kitabı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kısacık öykümden bir konuşma..Edebiyat
-Eh be kardeşim, insan hiç bilmediği birine ev der mi? Duvarlarının yıkılmaz olduğuna inanıp da öylece sırtını yaslar mı? Düşünmedin mi hiç bu adam kimdir, benim sevgimi taşır mı diye?
- Düşünemedim abi. Esasen düşünmeye de vaktim olmadı. Ben o evi zaten hiç görmemiştim daha önce. Öylece girince benim sandım. Benim olana bıraktım kendimi. Düşünebilsem aşk demezdim zaten. Sevdim derdim. Şimdi bakınca ev de duvarları da yere battı..
İşte şimdi korktuğum oluyordu.. Aylardır hatta ne ayı, senelerdir yüreğimden sökmek istediğim, çekip alması için Allah'a yalvardığım o acı his çıkıyordu içimden. Ondan kalan son şeydi bu acı. Biliyorum onu bile bir süre bırakmak istemediğimi.. Ama şimdi yıllar boyu kapalı pencereler arkasında bekleyişim sona ermişti. Şimdi pencereyi açma vaktiydi. Göğün içeri dolmasının tam vaktiydi.
Kemal Tahir'den bir idam mahkumunun son anlarında yanında bulunması isteniyor. Kemal Tahir idam mahkumunun yanına gidiyor. Adam iki yahut dört rekat namaz kıldıktan sonra oturuyor. "Şimdi" diyor Kemal Tahir, "konuşmamız gerekiyor. Sabaha bu adam idam edilecek. Fakat birden fark ediyorum ki bu dünyada bütün konuşmalar geleceğe aittir, geleceği olmayan bir adamla konuşacak bir şey yoktur!" İdam mahkumu ile doğru dürüst bir laf bulup konuşamıyor Kemal Tahir...
