Zeliha Yaşar
@zerder
@ kitapsev60
Reklam
“ Seni Feda Etmeyeceğim” Öncelikle beni Nihan Kaya’yla tanıştıran -okumalısın Zeliha diyen-Yeşim Hoca’ma teşekkür ediyorum. Bu kadar Cesur bir anlatım ve bir kadının kaleminden çıkması çok etkileyici, bütün kadınların dili olmuş Nihan Kaya…
Eserimiz başlangıçta dini hikayelerden oluşuyor, Hz. İbrahim’den çok detaylı bahsediyor yalnız “ İsmail’i Sara’nın oğlu olarak anlatmış, bildiğim Hacer’in oğlu” belki farklı açıdan anlamamızı istediği bir olay var orda takıldım. Hz. Ayşe’nin hikayesini hiç duymamıştım, araştırdım gerçekten böyle bir hikaye var çok etkilendim. Bizim kadınlara bakış açımız taa Adem ile Havva’dan başlıyor, değişir mi bilemiyorum inşallah diyelim…
Yazarımız hikayelerle bağlantılı olarak, kendi hayatını anlatıyor, hiçbir şeyi atlamadan, ekleme yapmadan olduğu gibi anlatıyor işte burda cesur olduğu ortaya çıkıyor çünkü içinde hissettiği acı o kadar büyük ki anne babasından tutunda evliliğinin en mahrem anlarını paylaşmaktan çekinmiyor. Bu yüzden eleştiriliyor , yuhalanıyor ama yazdıklarından hiç pişman değil, değiştiğini korkmadan yazdığının arkasında olduğunu söylüyor.
İnsan çocukken ne yaşıyorsa, o şekilde büyüyor, diyor Nihan Kaya; korkutularak baskı altında büyümüş çocuk yanlışlar yapıyor ve hep suçlu kendisi oluyor, onu kötü duruma sürükleyenlerin ortam hazırlayanları hiç suçu yok.
Küçük bir eleştirim, yazarımız annesine çok yükleniyor: “ annesinin nasıl büyüdüğünü göz ardı ediyor bence” tabiiki hiçbir insan kimsenin hayatını çalmamalı ama karşımızdaki kişiyi de anlamaya çalışmalıyız diye düşünüyorum.
Alıntı:
…”Ya kendi tercihlerimizi yaşamak için ayağa kalkarız, düşe kalka da olsa , ya da başkalarının tercih ettiği ve bizim için seçtiği hayatı yaşamayı yaşamak sanarak avunuruz.”
…”Anlayamadığımız birini sevebilir miyiz?
Beni anlasalar zaten
“Sevdiğinden ayrı düşmüş aşık sanma ki rahat olur. Neler çeker bu gönül söylesem şikayet olur." (S/38 ,Şeyhülislam Yahya)
Zülfü Livaneli’nin yalın ve sürükleyici anlatımıyla; Abdülhamit’in 33 sene süren saltanatı ve Selanik’teki sürgün hayatı…
Eser gerçekten bir tarih kitabından çıkmış gibi Abdülhamit’in anılarından yola çıkılarak farklı bir bakış açısıyla kaleme alınmıştır, Padişahın ruhsal ve aile yaşantısının yönetim şekline nasıl sirayet ettiğini verdiği kararlarda, merhametinde,korkularında ve gücündeki inançta göreceksiniz.
"Her insan kendi seçmediği bir ailede, seçmediği bir kaderle dünyaya gelir." (S/12)
Bir geceyarısı İstanbul’dan alınıp ailesiyle beraber Selanik’e getirilen Sultan Abdülhamit “Vehm-i Hümayun” dediği yüce saltanatının bir an da elinden kayıp gittiğine inanamamıştır. Sürgün hayatını geçirdiği Selanik’teki köşkte Askeri Hekim Atıf Hüseyin Bey’e “ beni kötü, acımasız bir padişah sanmasın milletim” diyerek anılarını paylaşmıştır ve bu belgelerden yola çıkılarak eser yazılmıştır.
II. Abdülhamit, hiç ummadığı an da tahta geçmiştir, aslında hiç istememiştir çünkü müzikten anlayan aynı zamanda çok kitap okuyan ve marangozluk (oymacılık) gibi yetenekleri olan bir şehzade fakat son demlerini yaşayan Osmanlı’nın 34. Padişahı olarak tahta çıkmıştır. Söylenecek , yazılacak o kadar söz var ki ama Abdülhamit’i anlamak için o dönemi çok iyi bilmek gerektiğini düşünüyorum.
Kulaktan dolma o kadar kirli bilgi öğreniyoruz ki gerçekleri öğrenince şaşıp kalıyoruz…Tarih ne için var; belgeler , kaynaklar , yazma nüshalar hepsi okununca anlam kazanıyor. Çok etkilendiğim yer yer sinirlenip , yer yer duygulandığım özel kitaplardan birisi emeğine sağlık
Zülfü LİVANELİ.
Alıntı:
…”Şiddet kullanmak ancak kıt zekâlılara özgü bir durumdu.”
…”Şu dar-ı dünyada en zor
