Kusur olaylar da değil, düpedüz bizim ruhumuzda. Fakirliği bize katlanılmaz kılan şey, zenginliği de çekilmez hale koyar. Değil mi ki hastayı tahta bir döşekte de yatırsan, altın bir döşekte de, hiçbir şey değişmez, onu nereye götürürsen götür, hastalığını da birlikte götürecektir. Tıpkı öyle; hasta bir ruh, zenginlik ya da fakirlik içinde olsa da, derdi hep onun ardından gidecektir.
Doğaya uygun yaşarsan, hiçbir zaman fakir olmazsın; herkesin kanısına göre yaşarsan, hiçbir zaman zengin olamazsın. Doğa az şey ister, herkesin kanısı ise sonsuzluğu.
Değerini tanıtacaksın diye, başkalarına şiirlerini okuman ve bir konuyu tartışmak için ortaya atılman doğru olmaz. Bu halka satabileceğin uygun bir malın olsaydı, böyle davranmanı isterdim. Seni anlayabilecek bir tek kişi yok ki ortada. Belki biri, şu ya da bir başkası çıkabilir karşısına, ama onun da seni anlayabilmesi için, senin onu yetiştirmen, eğitmen gerekecektir.