Zeynep Gökçe Özdemir
@zerochan
İstanbul Üniversitesi
234 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Ben uzaktaki şeylere duyulan arzunun bitmek bilmeyen işkencesi altındayımdır. Yasak denizlere yelken açmaya ve vahşi topraklara çıkmaya bayılırım.
-Spoiler içerir!-
Ben umutlu bir kitap okuyacağımı düşünmüştüm, niye böyle oldu? Ve gerçek olması daha da üzücü yapıyor. Tatsuo Hori isimli yazarımız, 1935'te nişanlısını sanatoryumda birlikte kaldıklarında veremden kaybediyor. Adam bu dönemi günlük gibi unutmamak için yazmış. Bu birlikte kaldıkları sürede hiç olmadıkları kadar yaşam sevinci duyduklarını, mutluluğu burada bulduklarını, bunu unutmak istemediklerini söylüyorlar çünkü.
47. Syf: "...Setsuko, daha önce iki insanın birbirini böyle sevmiş olabileceğine ihtimal veremem. Şimdiye dek senden bir tane daha olmadı ki. Ve benden de..."
*Kitapla ilgili en büyük eleştirim, kitabın kapağı. İthaki'nin Japon klasiklerinin kapakları çok güzel, Japon sanatçıların eserleri olmasına da bayılıyorum. Ama bu kitabın kapağı bu değil de, karlı bir dağ manzarası olsaydı daha iyi olurdu.
