Sitâre
@zesitare
68 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bana sorarsanız, vermek istediği mesajdan ziyade sanki torununa “saygısızlık yapmayı” öğreten bir anneanne varmış gibiydi bu kitapta.
“Düş yakamdan sümüklü böcek” diyordu bazen ve torununun yaptığı aşırılıklara sessiz kalıyor, kalıyor ve sonra da bir yerde dayanamayıp “ben senin uşağın mıyım” diyordu…
Bir yerde bu anneanne torununa “buradan ayrılma ben gelecem” diyor sonra bir bankta uyuyakalıyor sonra torunu onu merak ediyor derken anneannesinin sözünden mecburen çıkıp birden telaşla caddeye fırlıyor neredeyse kendisine araba çarpacak oluyor gibi tuhaf, açıkçası bir çocuk kitabında görmek istemeyeceğimiz türden hadiseler cereyan ediyordu.
Hadi bunları birtakım güzellemeler yapıp geçelim, bu anneanne okulun ilk günü diye torunuyla sınıfa giriyor ve önce öğretmeni sabote ediyor sonra da öğretmenin kendisi yüzünden “yönetmekten aciz kaldığı” sınıfı güya bu anneanne idare ediyordu. Sözde okulun ilk gününü dersle değil de eğlenceyle geçirmenin daha iyi olduğunu bu anneanne tüm çocukların ve diğer velilerin önünde öğretmene öğretiyordu…
Böyle bir kitap, bir çocuğu eğlendirebilir, güldürebilir evet ama, o çocuğa ne kadar faydalı olabilir ki?
Kitapları eğlenmek için olduğundan daha fazla “öğrenmek ve gelişmek” okuruz zira…
Takdir sizin.
Reklam
Birbiriyle iyi geçinemeyen kardeşler için ya da arkadaşlarıyla sık sık tartışan minikler için hem güldüren hem düşündüren hem de “tartışmaktan başka neler yapabiliriz?” ve “biz neden sürekli tartışıyoruz” gibi soruların cevabına odaklanmaya vesile olabilecek bir kitap…
Çocuklar günlük hayatta başlarına gelen şeyleri, kendi davranışlarının veya yaşadıkları problemlerin benzerlerini kitaplarda görmeye bayılıyorlar. Bunun çocuklar nazarındaki mahiyeti nedir bilmiyorum ama, bu tarz kitapların onlara alternatif bir bakış açısı sunması cihetiyle kıymetli olduğunu düşünüyorum.
Huysuz Hatice’nin hikayesi de bunlardan biri.
Tavsiye olunur.
Kitabı bitireli çok oluyor, işaretlemeyi unutmuşum. Ancak, içeriği beğenmedim çünkü islami bir konuyu islama muğayir temalarla işlemiş; birbirine haram olan erkek ve kadınları bir iftar sofrasında bir araya toplamak gibi.
İslam bir bütündür, hayatın her alanına müdahale eder. Kişinin islamın kurallarından bir kısmına uyup diğer kısmına uymamak kendisini bağlayan ve telafisi mümkün olan bir şeydir ancak, islamın şiarına ters bir şeyi bir hikaye kitabında işleyerek normalleştirmek büyük bir yanlıştır ve telafisi imkansız değilse de maalesef çok zordur.
O yüzden, beğenmedim.
Uzun HikayeEdebiyat
“İnsan hep kavuşacak, insan hep mutlu olacak değil ya, acıyı da kabullenmek lazım.” dermiş gibiydi Mustafa Kutlu ağabey bu kitapta. Acıyı; yani ayrılığı, hüznü, yalnızlığı ve ölümü… hepsi bizim için.
Reklam