Bazen çektiğimiz acıyı bile hakkıyla yaşayamıyoruz; güçsüz görünmemek için, sevdiklerimizi üzmemek için, hayata devam etmek zorunda olduğumuz için... İşte bu o acının kendisinden daha da acı veriyor.
Az önce kütüphanedeydim. Çocuklar boya kalemi için küstüler. Sonra aralarından biri çıkıp "Elçin, aklıma bir fikir geldi. Barışalım mı" dedi. Hayatımın şu basitliğe inmesine ihtiyacım var.