Zeyy
@zeymglu
Ebelerin okumasını tavsiye edeceğim bir kitap. Aslında ebelik mesleğinin okunduğu ilk zamanlardan hastaneye geçişe kadarki sürede yaşananları anlatıyor.
Bir kadının hayatını kurtarmak için kendi canını hiçe saymak zorunda kalan kadınlar, kendi hamileyken başka bir kadının doğumuna yetişmek için karda, derede at üstünden düşen kadınlar ve onları bekleyen hatta bazen yolculuğa katılmak zorunda olan çocukları, eşleri... Kitapta şöyle bir cümle geçiyordu; "Araçlar var ama mazot benzin yok. Hiçbir yere gidemiyoruz. Ambulans yok. Devletin hemşiresini köydeki kırık çıkık işlerine bakan adama götürdük." Bunları okuyunca insan şimdiki şikayetlerinden utanıyor.
Ayrıca aşıların yaygınlaşmasında ebelerin önemini de şöyle vurguluyor; "Çiçek salgını vardı. Sağlık memurları var ama ebeler nasılsa köy köy geziyor diyorlardı. Çiçek aşısını da biz yapıyorduk. Çiçek salgınının bitmiş olmasında ebelerin rolü çok büyüktür. Hani kim biliyor?"
Kitabı yazan sevgili Dilşad Aytekin. Kendisi bir öğretmen. Aslında bu sürece en yakından tanık olanlardan, yeri geldiğinde bilgilendirme için, aşı için köylüyü toplayan, ebelere destek olan teşekkürü hakeden öğretmenler...
Son olarak beni çok etkileyen bir alıntıyla bitirmek isterim;
"Ben varıncaya kadar doğum olmuştu ancak kanaması vardı. Hastayı sevk etmeliyiz diye ısrarcı oldum.
...
Kocası "ölürse ölsün." deyiverdi.
...
Kanamadan öldü kadın. Erkeklerde tık yok. Sadece kadınlar ağlıyordu. Bir de ben..."
Reklam
Kitap küçük yaşta hastalığa yakalanan bir çocuğu anlatıyor. Peyami Safa öyle bir betimleme yapmış ki o hastane odasını yaşıyorsunuz, yaşadıklarını hissettirebiliyor. Oradaki koku, hissiyat, duvarlar, çalışanlar ve size bakış açısı... Beni en çok etkileyen şey çektiği acıya, hayatını berbat edecek ihtimallere rağmen, her şeye rağmen ruhen ayakta kalabilmesi oldu. İçinde fırtınalar koparken, hem fiziksel hem ruhen acı çekerken soranlara iyiyim diyebilmek, annesine bile. Yasak olsa da o ayağın üstüne basmak, kötüye gitse de kimseye muhtaç olmak istememek... "İçimde hep ne olduklarını bilmediğim meçhul ümitlere sarılmıştım; onlar olmasa bir saniye nefes alamazdım..." diyor. Hayatta bazen başkası için küçücük olan dertleri bizler hayatımızın merkezine koyuyoruz ve işte o zaman durup bizlere bahşedilen güzellikler için şükretmeyi bilmeliyiz. Kitap okunması gereken, fazlasıyla empati yaptıran bir eser.
Kitap özgürlüğü anlatıyor temelde. Aslında hayatta var olan gücümüzü, yeteneklerimizi istersek nasıl görebileceğimizi ya da birileri yapmadıği için yapmayıp bunlardan bihaber yaşamayı gösteriyor. Kendi sınırını kendin yaratıyorsun diyor kısaca. Aynı zamanda sonradan eklenen bölümde de birilerinin özgür olmaya cesaret edemediği için aynı kulvarda olan başka birini ululaştırmasını anlatıyor. Çok akıcı ve çabuk bitebilecek aynı zamanda size çok şey kalabilecek bir kitap. Okunması gereken kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum.
Kitap, Nora Seed adlı kişinin hayatından bıkması sonucu ihtihar etmesi ve sonrasında olanları hikayelestirmiş şekilde. Temelde hayata bakış açısı ile hayattan alınan zevkin alakasını anlatıyor bana göre. Yaptığımız her seçim, her karar, her vazgeçiş hayatımızı düşündüğümüzden de çok etkiliyor. Ama nasıl bir hayata sahip olursak olalım her zaman sorunlar da olacak. Bunu kabul edip buna göre yaşadığımızda hayat yaşanılabilir bir hale geliyor. Kısa sürede bitirebileceğiniz bir kitap. Ben kitabın ilk kısmını okuduğumda sonunun böyle biteceğini tahmin etmiştim çünkü sorun içinde bulunduğumuz hayat değil bizim yaşam tarzımız ve bakış açımız. Bu yüzden beni çok etkilemedi. Ama okunması gereken bir kitap bence, keşke dememeyi öğretiyor.
