bazen bazı şeyler bizim elimizde olmuyor, bazı şeyleri seçememek kimi zaman ömür boyu da can yakabiliyor ya da hiç yakmıyor bilemem... ama şuan galiba canım yanıyor.
Kartal yatağın üstündeydi, üzerinde dün gece bana verdiği, benim gibi koktuğu için rahatsız olduğunu vurguladığı kazak vardı ve yüzünü yastığa gömmüştü.
Uyuyordu.
Uyuyabilmişti.
Ve daha önce hiç görmediğim kadar huzurlu görünüyordu.
Kahve yapmak için kupayı elime aldım. Su doldurdum içine. Çat diye çatladı. Bunu işaret olarak kabul ediyorum. Kupanın hayatımdan çıkışı gibi belki de onu da artık çıkarmanın zamanı gelmişti. Overthink overthink...