Zeyneb
@zeynebl_
3 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Sevme Sanatı’nı okudukça, sevginin sadece bir duygu olmadığını; aslında emek, bilinç ve olgunluk isteyen bir beceri olduğunu daha iyi fark ediyorum. Fromm’un anlattığı sevgi, çoğu zaman alıştığımız romantik anlamın çok ötesinde. Sevgi; ilgi göstermeyi, sorumluluk almayı, karşındakine saygı duymayı ve onu gerçekten tanımayı içinde barındıran aktif bir süreç gibi geliyor bana.
Kitap ilerledikçe, sevginin dışarıdan beklenen bir şey değil, içeriden büyütülen bir şey olduğunu daha çok hissediyorum. Özellikle “kendini sevmek” kısmı beni etkiledi; çünkü Fromm bunu bencillik olarak değil, başkasını sevebilmenin temel şartı olarak açıklıyor. Bu bakış açısı, ilişkilerimi de kendimi de değerlendirmeme neden oldu.
Ayrıca modern dünyanın sevgiyle ilişkisini anlatırken yaptığı eleştiriler bana çok gerçekçi geldi. Sanki hızlı ve tüketim odaklı bir hayatta yaşıyoruz ve bu da sevgiyi yüzeyselleştiriyor. Oysa gerçek sevgi, sahip olmak değil; anlamak, hissettirmek ve birlikte büyümek üzerine kurulu.
Ey yeşil sarıklı ulu hocalar bunu bana öğretmediniz
Bu kesik dansa karşı bana bir şey öğretmediniz
Kadının üstün olduğu ama mutlu olmadığı
Günlere geldim bunu bana öğretmediniz
Hükümdarın hükümdarlığı için halka yalvardığı
Ama yine de eşsiz zulümler işlediği vakitlere erdim
Bunu bana söylemediniz
İnsanlar havada uçtu ama yerde öldüler
Bunu bana öğretmediniz
Kardeşim İbrahim bana mermer putları
Nasıl devireceğimi öğretmişti
Ben de gün geçmez ki birini patlatmayayım
Ama siz kağıttakileri ve kelimelerdekini
ve sözlerdekini
nasıl sileceğimi öğretmediniz.