Yağmalanmış mutlulukların üzerine yağıyor; yağmur ... Yağmur tutan elleri ile bir kadın, taze açlık taşıyor evine. Can çekişiyorum, gülüyorum,sevişiyorum,yemek yiyip su içiyorum, can çekişiyorum ! Bu mevsimde başka bir yolu yok; sana gelmenin. Sana gelerek, seni düşünerek, martılara simit atarak, minibüs sırasında sırama sadık kalarak ; can çekişiyorum ! Benden habersiz şehir, bütün okul arkadaşlarıma, aynı iş yerinde çalıştığım insanlara,dostlarıma, hatta kendime bile içten içe yalan söylüyorum. Şiirlerin yüzüne bakacak yüzüm kalmadı, yüzümü yerde sürünen suya bırakıyorum, can çekişiyorum ! Aslında her şeye bir son vermek ellerimin ve ayaklarımın ucunda, iflah olmam ben ! Her şeye bir son versem; seni kimse benim kadar sevemez biliyorum ... Can çekişiyorum ! Mutluyum, tepeden tırnağa mutluyum. Mutluluktan yalan söylüyorum,
Can çekişiyorum !