Adım ZEYNEP
@zeyneparik
Bekleyen......
O şimdi ne yapıyor,
şu anda, şimdi, şimdi?
Belki dizinde bir kedi yavrusu var,
okşuyor.
Belki de yürüyordur, adımını atmak üzredir ,
– her kara günümde onu bana tıpış tıpış getiren
sevgili, canımın içi ayaklar!.. –
Ve ne düşünüyor
beni mi?
Yoksa ne bileyim
fasulyanın neden bir türlü pişmediğini mi?
Yahut, insanların çoğunun
neden böyle bedbaht olduğunu mu?
O şimdi ne düşünüyor,
şu anda, şimdi, şimdi?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yaşamak ve yaşamamak arasındaki ince bir çizgideyim ama ip sağlam değil adım atsam sana geri gitsem yaşamaya devam edeceğim hayatımı bir ip e bağladım ip i tutan sen adım atmayan ben
Bulunduğum beden karanlık içinden çıkmak için elimden geleni yapıyorum ama içine hapis oldum yukarıya çıkmaya çalışırken hep dipe batıyorum elimden tutanlar benimle bu karanlıkta boğuldular uğursuz gibiyim şeytan tüyüm yok şeytanın taaaa kendisiyim, yetersiz özgüvensiz, siyah bir çöp poşeti gibiyim ağazımı bağlayıp ben bir sokak dipine atmışlar gibi poşetti yırtmam gerek ama tırnaklarım sökülmüş nefes alamıyorum içinde sanki poşet içi su dolu boğuluyorum.... yani kısacası ben geberiyorum geberiyorum........
Seninle gırtlağıma kadar doluyum!.. Ben bir toprak çanak gibiyim ve sen beni dolduran, baygın, acı kokulu kırmızı bir içkisin...
Nazım Hikmet Ran
Piraye'ye Mektuplar,
Ben birini çok sevdim mi, adını kimseye söylemem. Bir parçasını başkasına vermek gibi gelir bana.