Sözcükler birbirine karışınca hiçbir şey anlatmaz olur. Bir şey anlatmıyorsa ne işe yarar? Bir işe yaramıyorsa yakarım hepsini, çakarım kibriti, tutuşan şeritleri bakır tencereye bırakıveririm. Kül kalır geriye hiçbir şey anlatmayan sözcüklerden, üflerim, dağılır, hiç olmamış olur böylece. Kim kanıtlayabilir yaşadığımı?
Ayrılmak bir solucanın ikiye bölünmesi gibidir, her iki parça ayrı ayrı yaşamaya devam eder, bir zamanlar
tek parça değilmiş gibi, tanımaz birbirini parçalar.