zeynep ercan
@zeynepercx
6 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Söyleme Bilmesinler, ailedeki sırlar ve geçmişteki olayların farklı bireylerde bıraktığı etkiler üzerinden ilerleyen bir kitap. Karmaşık bir olaylar zinciri ya da kalabalık bir anlatımı yok. Sade,sürükleyici ve yalın bir dili var.
Buna rağmen, aynı sırların ve olayların farklı insanlar üzerinde yarattığı duygu değişimini, algıdaki farklılıkları ve gerçeğin ne kadar göreceli, ne kadar değişken olabileceğini oldukça başarılı bir şekilde anlatıyor. Susarak büyüyen o kardeşlerin içlerine kapanmış dünyasını bize tanıtıyor ve sessizliğin aile içinde nasıl ortak bir dil, hatta en baskın iletişim biçimi haline geldiğini derinden hissettiriyor. Okumaya başlamadan önce büyük beklentilerim yoktu ama kesinlikle okumaya değer kıymetli bir kitap.
Merdiven Altı Terapi podcastleriyle tanıştığım Deniz Dülgeroğlu’nun biricik kitabı. Kitapta anlatılan olayların güçlü ve etkileyici bir hikaye değeri olduğunu düşünüyorum. Çocukluğunu kavgalarla, ergenliğini ailesinden uzakta geçirmiş; kendi yolunu kendi çizmiş bir kadının hayatından kesitler okumak genel anlamda keyifliydi.
Ancak kitapla ilgili tek eleştirim, podcastlerinde anlattığı olaylara kitapta da aynı şekilde yer vermiş olması. Podcasti ilgiyle takip eden bir dinleyici olarak, kitapta beni şaşırtan ya da yeni bir unsurla karşılaştıran çok fazla şey bulamadım. Hatta yer yer konuşma dilinin neredeyse olduğu gibi yazıya döküldüğünü hissettim. Bu nedenle, benim için kitap, daha önce dinlediğim bir hikayeyi yeniden okumak gibiydi.
Okumak isteyenler için akıcı ve ilgi çekici bir kitap olduğunu söyleyebilirim, ancak Deniz’in sesini, duygusunu ve anlatım gücünü bilen biri olarak, bu hikayeleri kendi sesinden dinlemenin çok daha etkileyici olduğunu düşünüyorum.
Kadının Adı Yok, beni Duygu Asena ile tanıştıran kitap. Bu kitabı okuyana kadar onunla daha önce tanışmamış olmak, okudukça içimde bir eksiklik duygusu yarattı. Türkiye’de feminizmi geniş kitlelere ulaştıran, kadının sesini ve gücünü görünür kılmaya çalışan en önemli isimlerden biriyle bu kadar geç tanışmış olmak üzücüydü.
Kitabı, güçlü biçimde otobiyografik öğeler taşıdığını bilmeden, büyük bir hayranlıkla ve neredeyse tek solukta bir günde bitirdim. Anlatılanların yalnızca tek bir kadına değil, bu coğrafyada pek çok kadının ortak deneyimine ait olduğunu çok derinden hissettim. En çarpıcı farkındalığım ise kitabı büyük bir saflıkla, adıyla bağlantı kurmadan okumam oldu. Kitap bittiğinde o büyük (!) gerçeği yeni idrak ettim. Ana karakterin bir adı yoktu.
Tüm hikâyeyi isimsiz bir kadının dilinden okumuş, onunla birlikte yaşamış, acılarına ve mücadelesine tanıklık etmiş ama adını hiç bilmemiştim. Tam da bu nedenle kitap, adının hakkını fazlasıyla veriyor. Kadının Adı Yok, yalnızca kişisel bir yaşam anlatısı değil bence, kadınların var olma mücadelesine güçlü bir tanıklık sunan, kesinlikle okunması gereken, etkileyici bir romandır.
