“Ama birincisi, çocukları yakından da sevmek mümkündür, hatta pis olanları, suratı çirkin olanları bile sevebilirsin (ancak bana öyle geliyor ki, çocuklar asla çirkin suratlı olamazlar).”
“Örneğin ben, büyük acılar çekebilirim, ama bir başkası benim ne derece acı çektiğimi asla öğrenemez, çünkü o, ben değil, bir başkasıdır. Üstelik de pek az sayıda insan bir başkasını cefakâr olarak kabul etmeye razı olur (sanki bu bir rütbeymiş gibi).”