Yazar, kara mizah türünde yazdığı bu kitapla boğazımıza koca bir düğüm atıyor, okuduğumuz her satırda zorla yutkunuyoruz, gözlerimiz doluyor ama ağlamıyoruz, gülmüyoruz da. Biz bu kitapla ne yaşıyoruz?
Jean-Louis Fournier gerçek hayat hikayesini anlattığı satırlarda, engelli iki oğluyla yaşadığı zorlukları kara mizah yoluyla, asla acındırmadan, süslemeden, içinden geldiği gibi samimi bir dille kaleme almış. Dertleşmiş, mizaha vurmuş, kendini suçlamış, yorulmuş, kırılmış, toplumun 'normal' olmayan çocuğa olan bakış açısını eleştirmiş. Uzun uzun yazılır da ben uzun inceleme sevmiyorum:) Derinden etkileyen, sarsıcı, çok gerçek çok samimi. Etkisi uzun sürecek belli... iyi ki okudum.