Trafiğin yoğun olduğu iş çıkışı saatinde otobana girdik. Önemi yoktu ama. Linda suskundu. Aşikârdı: İnsanların, iyi insanların. kötü insanların, hatta korkunç insanların bile başına gelenler adil değildi sanki. Tuzağa düşmüş bir dünyanın tuzağa düşmüş hayatın da ilerledik metal makinelerin arasında.
Savaşlar ve yıllar sürdü ve kaçık sevgililer ve kaçık, anlamsız işler. Yirmi yıllık bir ziyanı nasıl anlatır ki insan? Bir saniyede. Çok kolay. Yıllar harcanmak içindir.
"..biz yazarlar şımarık, hassas ve abartmaya meyilli insanlarız, ayrıca abartının bir şekilde Sanat'ın özü olduğunu hissediyorum. Esnememiz gerekirken çığlık atarız. Budur bütün mesele.