"Unutma ki, sevgili dostum,ölümlüdür gorüntüler dünyası,
ölümlü , son derece ölümlüdür ,giysilerimiz, saçlarimiz, vücudumuzun kendisi ayrıca.
Uzerimde varlıklı birinin giysileri var, yanlis görme-din.
Sırtımda böyle giysilerle dolasiyorum, çünkü varlıklı biriydim; kendilerini dünyaya adamis insanlarn, zevk ve sefa pesinde kosan kimselerin saçlari var basimda, çünkü ben de böyle biriydim."
“İnsanların büyük çoğunluğu Kamala ,
Düşen bir yaprak gibidir ,kapılıp gider rüzgarın önüne ,havada süzülür ,dönüp durur ,sağa sola yalpalar vurarak yere iner .pek az kişi de vardır ,yıldızlara benzer ,belli bir yörüngede ilerler durur ,hiç bir rüzgar varamaz yanlarına ,kendi yasalarını ve izleyecekleri yolu kendi içlerinde taşırlar .”
“Kendi kendime ögretmenlik yapacak, kendi “
“”kendimin ögrencisi olacak, kendimi tanimaya, Siddhartha'nn gizini tanyip ögrenmeye çalisacagum."
Dünyayi ilk kez görüyormus gibi çevresine bakindi Siddhartha. Güzeldi dünya, renkliydi, garip ve gizemliy-di! Burada mavi, gurada sari, orada yeşildi . Gökyüzü akiyor, ırmak akiyor ve orman gözlerini dikmis bakiyor ve dag gözlerini dikmis bakiyordu; hepsi güzel, hepsi gizemli ve büyüleyiciydi, bütün bunlarin ortasinda da o vardı, Siddhartha, uykulardan uyanmis, kendine giden yoldaki Siddhartha. Bütün bunlar, bütün bu sarilar, maviler, akarsular ve ormanlar ilk defadir ki gözlerinden geçerek Siddhartha'nin benliginden içeri siziyordu, artik Maya'nin büyüsü degildi bunlar, Maya'nin yarattigi bir serap değildi ..”