Zeynep Sude Boğa
@zeynepsud2
Oelander
öğrenci
ibnhaldun üniversitesi/ psikolojisi
İstanbul
İstanbul, 22 Nisan
78 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
ebeveynlerin okumaları gereken kitaplardan
Okuması kolay, görsellerle desteklenmiş bir eserdi. Kitabın aynı zamanda akademik bir çalışmaya ön hazırlık olması vesilesiyle okumaya başladım. Kitabın ilk bölümünde, tabii disosiyatif kimlik bozukluğuna sahip kişilerin çocukluk anılarını ele aldığı için okurken biraz insanı hem düşündürüyor hem de zorlayıcı oluyor. Fakat sonraki bölüme geçince, tam tersine insana kalıcı etki bırakan tatlı anılar anlatılıyor. Bu kısım az da olsa insanı rahatlatıyor. Bence bir ebeveynin okuması gereken bir kitap çünkü çocuğun hangi durumlarda olmasının risk olabileceğini de anıların yanına ufak ufak notlarla geliştirmişler. Öbür taraftan, çocuğun yıllar geçmesine rağmen unutamayacağı kalıcı anılar oluşturan insanların örneklerine ulaşmak da ilham verici olabilir.
Çocuk Yetiştirirken Travmatik Yanlışlar Geliştiren DoğrularMedaim Yanık · Erdem Yayınları · 2019135 okunma
Reklam
pek de sıradan olmayan sıradan zaferler
*DİKKAT* AŞAĞIDA OKUYACAĞINIZ YAZI, BİR İNCELEME YAZISINDAN DAHA ÇOK KİTAPLA HAYATIMIN KESİŞTİĞİ BİR GÜNLÜK GİBİDİR. ARADIĞINIZI BULAMAYABİLİRSİNİZ! KİTAP İLE İLGİLİ KISIMLAR "*" BELİRLENMİŞTİR.
11 Haziran Salı, 2024
Uzun zamandır kitap okumuyorum. Bugün de arkadaşımla bu konuyu konuştuk. "Eskiden çok fazla kitap okurdum, artık tek bir kitaba bile başlayınca bitiremiyorum." dedim. İstersem buraya bir sürü sebep de sayabilirim, psikolojik nedenler, dikkat dağınıklığı, sosyal bilimler öğrencisi olmak vs. vs... kendime birçok sebep bulmak çok kolay. Bunların düşünsel analizini uzun zamandır yaptığım için eyleme geçmenin vaktidir dedim. Eyleme geçmek, bir süreç başlatmak anlamına her zaman kavuşamasa da bir şekilde sadece bir adım attım, koşmak veya yürümekten farklı olarak. Hemen arama motoruna yazdım "Kitap okuma alışkanlığımı kaybettim" Çıkan yazıları okudum, bazı forumlar ve forumlarda kitap okuma alışkanlığını kaybetmenin sebeplerini sıralıyorlardı. Çoğundan çıkan sonuç: dikkat dağınıklığı. Neyse dedim, birkaç site daha baktım. Sizi dikkat dağınıklığından kurtaracak bazı kitaplar. En başta aradığım şey tam olarak buydu, sebeptense bir adıma sürükleyecek bir kıvılcım.
Arkadaşım yurttan ayrıldığında masanın üstüne kendisi için kütüphaneye bırakmamı istediği kitapları bırakmıştı.
*Bir bakayım kitaplara derken aralarında "Sıradan Zaferler" adlı çizgi romanı buldum. Açıp okumaya başladım, ilk başlarda sıradan bir çizgi roman işte havası verdi. Başlığında sanki bu karşılaşmaya uyarı verir gibiydi yazar. Şimdi ise 34'üncü sayfadayım. Çok sürmeden; kitap sıradan maskesinin ardına nasıl da katmanlı bir hikaye yerleştirmiş, okurken şahit oluyorum. Bir fotoğrafçı, sanatçı ve bu sanatçının günlüğü gibi bir hikaye. Yer yer aşk hayatı kitabı bölüyor, bazen çocukluk anısı veya
Challenge 2# Masallar Üzerine: Hansel ve Gretel
Cinderella’dan sonra Hansel and Gretel’i okumaya karar verdim.
Hansel and gretel
1812’de yazıldığı iddia edilen Grimm kardeşlerinin kaleminden çıkan bu masalı önce uyarlamasını ardından da İngilizce çevirisini okudum. Çok farklı kalemden birçok uyarlaması yapılmış masalın. Aynı zamanda filmlere ilham olmuş bir yapıt. Bunca köklü masalın feminist okumaları yapılmasının yanısıra üzerine farklı eleştiriler getirilmiş. BBC’nin “Are Grimm’s Fairy Tales Too Twitter for Children?” Adlı yazısında konuyla ilgili hem araştırmanların hem de ebeveynlerin temel korkusu, masalların ele aldığı konuların çocukları nasıl etkileyeceğidir. Grimm Kardeşler’in kaleme aldığı masalda üzerine düşünülmesi gereken birden fazla konu var: tıpkı külkedisinde olduğu gibi kötü karakterli bir üvey anne, çocuk eti yiyen-cannibalist- bir cadı karakter, terk ediliş, ihanet gibi konular.
Çocuk edebiyatında sansür konusu diğer konulara nazaran çok daha fazla dikkatimi çekmektedir. Örnek olarak, Hansel ve Gretel masalını konu alan, yukarıda da bahsedilen bu konular eğer günümüzde video oyununa dönüştürülmeye kalkışılsaydı muhtemelen yayından kaldırılması veya sansürlenmesi gerekebilirdi. Elbette çocuk edebiyatı ile video oyunları arasında görsellik bakımından çok fark var fakat bu yine de ele alınan konuların benzerliğinden bir çıkarım yapmamızın önüne geçemez. Belki de çocuk dünyasına bırakacağı etkiyi tahmin edemememiz bu noktada zorlayıcı bir etken olarak karşımıza çıkabilir.
Bazı ebeveynler ile yapılan görüşmeler sonrası çocuklarından masalı okuduktan sonra ağlayanların olduğunu söyleyenler, ya da çocuklarına okutmayı düşünmeyen ebeveynlerin olması çok anlaşılır bir durum olarak karşımıza çıkmaktadır. Fakat şöyle bir nokta da var ki, Hansel ve Gretel gibi masallar ders verici niteliktedir ve her
Challenge 1: Uzaya Giden Tren
Uzaya Giden Tren Çocuk kitaplarını sesli dinlemek veya basılmış çocuk kitaplarını okumak tamamen farklı şeylerdir. Üstelik eğer kitap picturebook, yani resimli kitapsa dinlenilen kitap anlam bakımından mutlaka eksik kalacaktır. Bu sebeple yazdığım incelemenin tam isabet olduğunu asla söyleyemem.
Yazar hakkında ufak bir araştırma yaptığımda kendisinin bir öğretmen olduğunu fark ettim. Bu da kitabı anlamlandırmamda çok önemli bir etken oldu çünkü kitap tamamen öğretme ve hayal kurmayı öğretme üzerine yazılmıştı. Yazar sanki öğrencilerinin bir oturuşta yazım kurallarını, kelimelerin eski anlamlarını, yazım biçimlerini vs. öğretmek ister gibi bilgi bombardımanına tutmuştu. " Benim çocuğum/öğrencim okuyunca mutlaka bir şeyler öğrensin, okulunda işe yarasın." Diyenlerin aradığı kalem bu olabilir. Anlatım gücünün güçlü olduğunu düşünüyorum yazarın ancak illüstrasyon noktasında eksik kaldığım için sanatsal yönünden mahrum kaldığımı söyleyebilirim.
Kitap, bir öğretmenin öğrencilerine ödev vermesi ile başlar. Öğrenciler hikayenin en başında ilham almakta güçlük çekse de öğretmen öğrencilere ödevi takım işi ile çözmeleri gerektiğini söyler ve bu noktadan sonra işin seyri değişir. Öğrenciler artık toplanıp beraber tren seyahatini nerede geçirmek istediklerine karar verirler. Tüm bu karar süreci son derece eğitici geçer okuyucu için. Tabi bu noktada beni endişeye düşüren şeylerden biri küçük okuyucuların kendileri ile bir benzerlik veya bir paydaşlık görüp göremeyeceğiydi. "Çocuk Edebiyatına Eleştirel bir Bakış" kitabında da bahsedildiği gibi çocuklar eserleri okurken kendi tecrübelerine benzer tecrübeler ile karşılaşmak isterler. Buldukları takdirde okumanın keyfi artar ve belki kendileri de bir ders çıkarıp kendi gelişimleri için didaktik mesajlar almaktan çok kendilerine bir şeylerÇocuk Edebiyatı
Uzaya Giden Tren Çocuk kitaplarını sesli dinlemek veya basılmış çocuk kitaplarını okumak tamamen farklı şeylerdir. Üstelik eğer kitap picturebook, yani resimli kitapsa dinlenilen kitap anlam bakımından mutlaka eksik kalacaktır. Bu sebeple yazdığım incelemenin tam isabet olduğunu asla söyleyemem.
Yazar hakkında ufak bir araştırma yaptığımda kendisinin bir öğretmen olduğunu fark ettim. Bu da kitabı anlamlandırmamda çok önemli bir etken oldu çünkü kitap tamamen öğretme ve hayal kurmayı öğretme üzerine yazılmıştı. Yazar sanki öğrencilerinin bir oturuşta yazım kurallarını, kelimelerin eski anlamlarını, yazım biçimlerini vs. öğretmek ister gibi bilgi bombardımanına tutmuştu. " Benim çocuğum/öğrencim okuyunca mutlaka bir şeyler öğrensin, okulunda işe yarasın." Diyenlerin aradığı kalem bu olabilir. Anlatım gücünün güçlü olduğunu düşünüyorum yazarın ancak illüstrasyon noktasında eksik kaldığım için sanatsal yönünden mahrum kaldığımı söyleyebilirim.
Kitap, bir öğretmenin öğrencilerine ödev vermesi ile başlar. Öğrenciler hikayenin en başında ilham almakta güçlük çekse de öğretmen öğrencilere ödevi takım işi ile çözmeleri gerektiğini söyler ve bu noktadan sonra işin seyri değişir. Öğrenciler artık toplanıp beraber tren seyahatini nerede geçirmek istediklerine karar verirler. Tüm bu karar süreci son derece eğitici geçer okuyucu için. Tabi bu noktada beni endişeye düşüren şeylerden biri küçük okuyucuların kendileri ile bir benzerlik veya bir paydaşlık görüp göremeyeceğiydi. "Çocuk Edebiyatına Eleştirel bir Bakış" kitabında da bahsedildiği gibi çocuklar eserleri okurken kendi tecrübelerine benzer tecrübeler ile karşılaşmak isterler. Buldukları takdirde okumanın keyfi artar ve belki kendileri de bir ders çıkarıp kendi gelişimleri için didaktik mesajlar almaktan çok kendilerine bir şeylermutluluk başa bela mı?
Kitabı İstanbul Belediyesi'ndeki kütüphaneden tekrar kütüphaneye dönme bahanem olsun diye aldım. iyi ki de almışım. kitabın hızlıca tükenebilir olması akıcılığa bir artı atıyor ve kitapta değinilen konulara yüzeysel değinilmesi eksi olarak kitaba dönmesi beklenirken bence artı olarak dönüyor çünkü üzerine düşünülmesi çok daha kolaylaşıyor.
gelelim kitabın önermelerine... bence kitabın en çok dikkat çeken kısmı günümüz mutluluk algısı ile geçmişteki mutluluk algısı arasındaki farkın vurgulanmasıydı. bir başka dikkatimi çeken kısım ise insanın anlamla elde edebileceği hoşnutluk ve kabullenmişliğin yerine şeylerin satın alınması, sürekli mutlu olabilmenin yollarının sonuçsuz çabalarına girmesidir.
modern koşturmacamıza nefes alabileceğimiz bir durak olabilir bu kitap, aynı zamanda özellikle melankolik ruhlu okurlar için halden anlayan bir yüreklendirme adayı.
Reklam