Kitap bir kadının küçük yaşta aşık olduğu bir adama yazdığı mektuplardan oluşuyor. Kadının hissettiği, çektiği acı hatta görmesek de aşkla bakan gözleri çok rahat belirdi kafamda. Evet okurken adama biraz sinirlenmedim değil, böylesine güzel bakan bir kadını nasıl fark edemez; neden görmez. Ama hak da veriyorum kişiliği gereği. Zaten aşkın en güzeli karşılıksız olanı, ondandır belki de kitaba olan bu denli sevgim.
Kimisinin beklentisiz eline aldığı, kimisinin bir hevesle başladığı bu kitap bence herkesin isteğini karşılıyor. Kısa olması tercih listesinin başında yer almasına en büyük etken diye düşünüyorum ama bu kitap 500 sayfa da olsa bence yine sıkılmadan okunur. 50 sayfada insanı çok çok derinden etkileyen bu kitap 500 sayfada nasıl bir yük bırakırdı bilemiyorum.
Ne olursa olsun okumamak gerçekten büyük kayıp olurdu.
Stefen Zweig'in en sevdiğim ve her zaman favorim kalacak kitabı
--