Dorian Gray derin bir duygusallıkla, "Keşke sevebilsem!" diye bağırdı. "Ne var ki sevebilmek tutkusunu yitirmişim sanki, sevmenin ne olduğunu da unutmuşum."
"...kaçmak, uzaklaşmak istiyorum, unutmak."
"Boş dizginle doludizgin gidiyorsun."
Düşes, "Hız hayat yaratır," diye bir yanıt yapıştırdı.
"Bu gece günceme yazacağım."
"Neyi?"
"Ateşten eli yanan çocuğun ateşi sevdiğini."