Zeynep
@zeyngkmen
'Şu dünyada her şeyin bir sonu var.'
Rusya'da yaşanan toplumsal ve ekonomik değişimle yüzleşen aristokrat bir aile... Ve bu ailenin dokunaklı portresini yansıtmış Çehov. Borçlardan dolayı çiftliğin satılması gerekir.Çiftlik sahibi için orası artık geçmişte kalmıştır. Vişne bahçesi, çocukluk anıları...Yeni başlangıçlara inanmak zorundalardır.
"En iyi planları farelerin ve insanların / Sıkça ters gider..."
Kitabın arkasındaki bu sözle başlamak istiyorum incelemeye... Birbirlerinden zıt iki insan. Birlikte hayalleri olan iki arkadaş. Zamansız gelişen olaylar, bazı zorundalıklar, onları amansız bir sona sürüklüyor. Aslında kurulan tüm hayallerin boşa olduğunu hatırlatan bir olay her şeyin sonunu getiriyor...
"Son anda gelen bağışlama kararlarına sık rastlanırdı. Beni bağışlamayıp da kimi bağışlayacaklardı?" Umut. Karakterin son dakikalarını yaşadığını bile bile sönmeyen tek duygusu umuduydu. Demir parmaklıklar arasında idamını bekleyen bir adam. Geride bıraktığı kızını düşünmeden duramayan bir adam. Altı aylık bir sürecin son saatlerinde kızını son kez gören bir adam. Kızının onu hiç tanımaması, artık hiçbir şeyin anlamı olmadığının bir göstergesiydi. Ve bir insanın içinde tüm bunlar yaşanırken dışarıda bu kişinin idamı bekleyen duygusuz insanlar. Yaptığı suçun tek cezası idammış gibi davranan, idam edilecek kişinin hiç acı çekmediğini düşünen cahil insanlar. Kitabın hüzün duygusu oldukça baskındı. Özellikle son sayfalarında insanın boğazına bıçak gibi yapışan bir düğüm söz konusuydu. Her kitaplıkta bulunması gereken, her insanın okuması gereken muazzam bir kitaptı.
