"Ben eskiden de hayat dolu biri sayılmazdım, öylesine yaşayıp gidiyordum ama şimdi içimde hem müthiş bir umutsuzluk hem de müthiş bir umut seli vardı. Umutsuzdum çünkü bu filmi kapatmazdım, bu filmden kaçamazdım ama belki olayların akışını, en azından filmin sonunu değiştirebilirdim."
"Kaç kişi şimdi durduğu yerde, böylece yatarken ya da otururken bir pencerenin ardında, otobüs koltuğunda, başka bir hayatın hayalini kurmuyordu? İyi veya kötü, zengin ya da yoksul, hiçbirimiz hayatlarımızdan memnun değildik ama belki de bunun asıl sebebi, kendimizden memnun olmamamızdı."