Bir şey kalmadı mı? Ne yazık! Hani anlatacaktık? Bu kadar mıydı bizim yaşantımız? Tek bir geceyi bile doldurmadı demek. Oysa ne çok sanıyordum ben. Ne çok sevdim… Ne kadar çok mutlu oldum! Bir geceyi bile doldurmuyormuş meğer…
Kaçacak yerim yok ki... Dapdaracık oldu dünya... Tek ayak üstünde bile duramam artık... Sana rastlayınca korkmuştum... Evine gelince ise şaşırdım. Yeniden başlıyor, yeniden kanacağım, katlanmaya razı olacağım diye düşündüm. Ama sana teşekkür ederim, yumuşamama fırsat vermediğin için. Anlat şimdi, başla başından. Daha kötüsünü, daha kötüsünü anlat ki hiç umut kalmasın.