Zeykido
@zeynp_09
✎ᝰ.
Öğrenci
İstanbul
33 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Agatha Christie yine yapmış yapacağını. Kitabı büyük bir zevkle okudum ve her sayfayı heyecanla çevirdim. Açıkçası katili bulmak için çok düşündüm ama asla beklemediğim birisi çıktı. Sanırım Christie'nin kaleminin en güzel yanıda bu. Katili öyle bir karakter yapıyorki okurken asla tahmin edemiyorsun ama gelişen olaylarla ve psikolojik tahlillerle kitabın sonunda "neden olmasın?" Diyorsun. Çok zevkli bir kitaptı :)
Reklam
Spoiler'lı ÖzetEdebiyat
Romanın kahramanı olan 15 yaşındaki genç, dizindeki kemik veremi hastalığı nedeniyle iki kere ameliyat geçirmiş fakat iyileşememiştir. Doktoru, ona tekrar ameliyat olmasını tavsiye eder ancak ameliyatın riski büyüktür, bacağını kaybetme tehlikesi vardır. Genç, bu kötü haberi annesinden saklar. Ertesi gün başka bir doktora görünür; açık hava ve iyi bir dinlenme tavsiyesi alınca yaz tatilini uzaktan akrabası olan Paşanın Erenköy’deki köşkünde geçirmeyi düşünür.
Erenköy’deki köşkte misafir olduğu günlerde Paşanın kızı olan çocukluk arkadaşı Nüzhet’le aralarındaki duygusal yakınlık güçlenir. Bu arada Ragıp isimli bir doktor Nüzhet’e talip olur; bu olay birkaç gün çocuktan gizlenir. Nüzhet’in annesi evliliğe taraftardır ama Paşanın endişeleri vardır. Durum ortaya çıktıktan sonra Paşanın gence fikrini sorması ve gencin yaş farkına değinerek olumsuz düşünceler açıklaması Nüzhet’in annesini kızdırır. Hasta genç ile aralarındaki yakınlaşmayı önlemek için kızına, hasta gençten mikrop kapabileceğini, uzak durması gerektiğini söyler. Bu konuşmayı duyan genç kırılır; ancak ertesi sabah kendi annesi de köşke geldiği için oradan hemen ayrılma düşüncesini gerçekleştiremez.
Dr. Ragıp Bey’in de davetli olduğu yemekte Paşa’nın ve Ragıp Bey’in Fransız hayranlığını eleştiren gencin Paşa ile de arası açılır. Annesinin telkinleri nedeniyle Nüzhet de kendisi ile konuşmamaktadır. Bir süre sonra annesi ile birlikte köşkten ayrılırlar.
Yaşadığı üzüntüler sonucu hastalığı ağırlaşan genç ile Dr. Mithat ilgilenir. Uzun süre hastanede yatıp 3-5 ameliyat geçirdikten sonra iyileşme umudu olabileceği söylenince 9. Hariciye Koğuşu’na yatar. Gördüğü tedavi sonucu bacağı kesilmekten kurtulur.
Hastaneden çıkarken Paşanın felç geçirdiğini, kendisini son bir kez görme istediğini; Nüzhet’in ise Ragıp ile
Kalpsizler, fazlaca alıntı yapabileceğiniz veya alıntı çizebileceğiniz cümlelere sahip bir kitap değil. Hissetmeye dayalı bir çizgi roman.
Herkesin kalbini aldırdığı bir dünyada June, kalbine sahip çıkan tek kişidir. Eğer kalbinizi aldırırsanız artık ne iyi ne de kötü duyguları hissetmezsiniz. Sadece derslerinize veya işlerinize odaklanırsınız. Onlar dışında her şey vakit kaybıdır. Dalından kopup yere düşen bir çiçeği almak bile.
Böyle bir dünyada June, ablası May'in kalbini geri takmak için araştırmalara başlar ve bu vesileyle Max ile tanışmış olur. Fakat Max'de bir gariplik vardır. Kalbini aldırdığı halde yeniden hissetmeye başlamıştır! Her ne kadar hissederken canı acısa da "Bazen acıyor. Ama bomboş olmaktan iyidir." diyor ve hem onun kalbi hemde May'in henüz olmayan kalbi için büyük bir maceraya atılıyorlar.
Kuzey Kore,1950
İzinsiz seyahat etmek yok.
Yöneticileri eleştirmek yok.
Sloganları tekrar et!
Komşularına güvenme!
Fikrini dile getirme
İzleniyorsun!
Gerçek hayattan ilham alınarak yazılmış bir savaş hikayesi. Savaş mağduru bir aile. Üzerine yaşından büyük yükler bindirilen bir kız çocuğu: Annesinin zoruyla okulu bırakmış, evde annesine yardım eden, erkek kardeşlerinin sorumluluğunu üstlenen, oldukça zeki ve en büyük hayali okuyamadığı okulundan birincilikle mezun olmak olan bir kız çocuğu, tanıştırayım: Sora.
Kitap çok güzel ve akıcı. Sora ve Youngsoo'nun macerasını okurken yer yer gözleriniz dolacak, yer yer sizde onlarla birlikte kaçacak; kısaca kendinizi kitabın içine bulacaksınız.
İnsan kitabı okurken Filistin'i düşünmeden edemiyor. Bu dünyanın değişmez en çirkin gerçeği savaş ve savaş mağduru çocuklar.
Kitabın başındaki haritayı ve sonundaki Yazar Notu kısmını çok beğendim. Sora ve Youngsoo'yu haritadan takip etmek ve kitabın sonunda yazarın notunu okumak çok güzel detaylardı. Özellikle yazarın kitap sonuna annesinin fotoğraflarını eklemesi çok tatlıydı. Çünkü bu kitap yazarımızın annesinin yaşadıklarından ilham alınarak yazılmış.
Velhasıl kitap çok güzel ve hüzünlüydü.
Jylie 
Julie Lee
Julie Lee