Onu hiç düşünüyor musun, geceleri ayak seslerine, sesine, nefes alıp verişine kulak kabartırken buluyor musun kendini, ben bunu hep yapıyorum, demek gelmiş içinden. Bir gün uyanıp onu yine burada, yanımda bulacağımı düşünmeden edemiyorum; zaman bir şekilde büzüşecek ya da ikiye katlanacak ve onun yaşadığı, nefes alıp verdiği âna geri döneceğiz sanki.
"Peki, Quirrell neden dokunamadı bana?"
"Annen seni kurtarmak için öldü. Voldemort'un anlayamayacağı bir şey varsa, o da sevgidir. Annenin sana olan sevgisi kadar güçlü bir sevgi ne derin izler bırakır, bunu anlayamaz. Yara izine benzemez bu, gözle görülmez... böylesine yürekten sevilmek, seven insan gitse bile, bizi sonsuza kadar korur. Tenine işlemiştir bu. Quirrell'ın içi nefret, hırs, tutku doluydu, ruhunu Voldemort'la paylaşmıştı o; sana bu yüzden dokunamadı. Güzelliklerle yaratılmış birine dokunmak onun gibilere acı verir."