Kalbine saplanmış bir hançerdi memleketi, dertli milletinin şiirlerini okuyamamasından dem vuruyordu Vera'ya:
Bir keresinde şöyle dedi bana: 'Geçenlerde, şiirlerimin İzlandaca çevirilerini gönderdiler... Şaşılacak bir şey... Ama Türkiye' de yayımlamıyorlar beni. Zaten yayımlasalardı da, o şiirleri kendileri için yazdıklarım okuyamayacaklardı, çünkü okuma yazmaları yok... '
"Tüm yaşamım boyunca şiir yazarım, ve kimi kez hiç de fena değildir yazdıklarım, ama hiçbir zaman 'Ben şairim' diye tanıtmam kendimi... Bizde, Doğu'da, şairim demek, övünmekle, kendinin iyi insan olduğunu söylemekle aynı şeydir..."